Η σελίδα σου «είναι μια χαρά».
Τότε γιατί δεν κλείνουν;
Βάλε τη διεύθυνση της σελίδας σου. Σε ένα λεπτό σου λέω τα 3 πράγματα που σου κοστίζουν κρατήσεις. Με απλά λόγια, όπως θα σου τα έλεγα από κοντά.
- ✓Τη βλέπω όπως ο τουρίστας: από κινητό
- ✓Χωρίς τεχνικά, χωρίς λίστα με 40 κόκκινα
- ✓Δωρεάν, χωρίς δέσμευση, χωρίς τηλέφωνα
Έξι ερωτήσεις που κάνει ο πελάτης. Χωρίς να το ξέρει.
Ο τουρίστας δεν διαβάζει τη σελίδα σου. Τη σκανάρει σε τρία δευτερόλεπτα και αποφασίζει. Αυτά κοιτάει, κι αυτά κοιτάω κι εγώ.
Ανοίγει γρήγορα στο κινητό;
Μετράω με το εργαλείο της ίδιας της Google πόσο περιμένει ο τουρίστας μέχρι να δει κάτι. Κάθε δευτερόλεπτο αναμονής, φεύγει κόσμος.
Μπορεί να κλείσει μόνος του;
Υπάρχει κουμπί κράτησης στην πρώτη οθόνη; Ή του λες «στείλε μας μήνυμα» στις έντεκα το βράδυ; (Αν δεν έχεις, γι' αυτό υπάρχει το Άρμα.)
Σε βρίσκει με ένα πάτημα;
Πατιέται το τηλέφωνο; Υπάρχει WhatsApp; Ο ξένος προτιμάει να γράψει ένα μήνυμα παρά να πάρει τηλέφωνο σε άλλη χώρα.
Σε εμπιστεύεται;
Λουκέτο ασφαλείας, κριτικές πελατών, μια σελίδα που φαίνεται ζωντανή και όχι ξεχασμένη από το 2019.
Σε καταλαβαίνει η Google;
Τι γράφει η Google για σένα όταν σε ψάχνουν. Κι αν, κατά λάθος, σε κρύβει. (Το να σε βρίσκουν πιο πολλοί είναι άλλη κουβέντα, εδώ.)
Μιλάει τη γλώσσα του;
Ο Γερμανός κλείνει σε όποιον του μιλάει γερμανικά. Όχι σε όποιον έχει την πιο ωραία φωτογραφία.
«Η σελίδα μου είναι μια χαρά.»
Το ακούω κάθε εβδομάδα. Και συνήθως είναι, στο λάπτοπ του ιδιοκτήτη, με γρήγορο ίντερνετ, στα ελληνικά. Ο πελάτης όμως δεν τη βλέπει έτσι. Τη βλέπει από ένα κινητό με δύο γραμμές σήμα, έντεκα το βράδυ, σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο Μόναχο.
Αυτός ο έλεγχος τη βλέπει με τα δικά του μάτια. Δεν σου πουλάει τίποτα, σου λέει τι βρήκε. Τι θα κάνεις μετά, το αποφασίζεις εσύ.